Blog #2: how activism helped me in social situations, vegan-related questions that drive me crazy

Hello there! I’m a little bit better- I think that writing everything down, really helped me express my feelings. I still feel like me stomach and chest are heavy, as if in when you eat a lot of junk and then drink a soda… that heavy(!), but I seem to manage my anxiety a little bit better. I can see that because I handled a really serious conversation very nicely, without being aggressive or holding things inside of me because I would be stressed that the other person might be offended or I might seem insensitive etc.

So, this is what happened. On Thursday, I had  an hour break from class so, I went with two friends to buy some fabric for carnival costumes. Suddenly, my guy friend, who is from Egypt, asked me “So, what are you doing for Amnesty Int.?” and we get into a conversation that Amnesty isn’t a charity organisation, but I, as a person, have done some volunteering for charity, when helping in refugee shelters. Then he asked me what I think about the whole situation. I knew at this moment that it was going to be a very uncomfortable conversation, because he is a Christian Greek-Egyptian, which means he is a minority in his country and thus has strong feelings about how Muslims treat Christians from his own experience. At first, I told him what I’ve been in those shelters and their fury is completely understandable for how the conditions there are to the amount of money spent by them to enter Europe. And he went on saying that “Greeks are very good with them, but Muslims are a strange race”. What I did to give the best answer possible was explaining that when extremists are in power, the mob that follows them, thinks they’re superior to those that differentiate from them and act as so. And he agreed with that. I was so impressed with myself; I was able to say what I really think without giving any space for further argument on the topic, or, on the other hand, without getting triggered and starting an unnecessary pro- Muslim monologue, that would be completely out of point and wouldn’t benefit any of us, because I am an atheist and he has been affected by extremist Muslim behavior. I’ve learnt that “technique” by being an activist. Stepping in other people’s shoes is the key to healthy relationships, good conversations and even your own path in life.

La haine (1995)

NOW, LET’S RANT! The worst thing about being a vegan is people always coming after you for your beliefs. What’s your fucking issue? Do I bother you because I eat no meat and wear no fur? How do my **peaceful and harmless** ideas trigger you that much? Does me being a vegan influence you or your eating habits? NO??? Then STFU. I am honestly so fed up being judged about everything. I mean, it’s my body, I’m an adult, I harm nobody, I’m free to do what I want. Although I’m often silent about the topic because it’s nobody’s business but mine and I won’t advocate for it unless someone is really interested and ask me, in this post, I will answer all the questions I get from people that don’t want to learn or listen anything but their opinion, they just wanna belittle the vegan way of life.
1. Q.”Why are you vegan?” -This person doesn’t want to know what “for the animals” really means, they just want to say “but plants have feelings too, they’re alive {blah blah blah}”- A.”The reason, my friend, I’m a vegan is because I believe in fucking freedom and I’m not a narcissist that thinks that the whole world and nature is there for serving my needs”

2. Q. “Where do you get your protein from?”- A. “Where does the cow you eat get its protein from?”

3. Q. “But, if people were not supposed to eat meat, we wouldn’t have the dogteeth”- A: “Chimpanzees have them too, our DNAs match by 95% and they’re fruitarian. Yet, you think you are a fucking wolf ”

4. Q: “You used to like ____, have some, a little cheat doesn’t hurt”- A: “I’m not on a diet, I don’t do it for my calorie intake! It’s my lifestyle, the way my mind and my soul work and there is no food that is superior to that”

5. Q: “You ‘re going to lose friends, boyfriends etc because you’re not adapting to the norms”- A: “If people can’t accept me as I am, then I’ll be glad to see them leave”

PEOPLE GET A LIFE PLEASE! There is a world full of knowledge outside. Try to get some and stop criticising. Maybe then, you’ll feel a little bit better yourself. Huh?

Blog #1: new semester feat. mental breakdowns

[Edit: sorry for the abstract writing, i was so sleepy while typing this. It was a long day😥]

This week the new semester began and I’m pretty sure it’s gonna suck worse than the previous one. The classes are uninteresting, the professors either boring or unwilling to teach properly their subject. These little things are that make me question myself on why I chose to study at this particular department& university. Is it really what I want to become? A maritime economist? Nawwww!!!! Is the knowledge I get interesting& valuable enough for me to carry on there? What I’m gonna do with my life? I only have 3 semesters left. I have to decide and make a plan, because I need to chase some opportunities, I’m 21, or a 3-year-old adult. I need to take risks for me, for my own wellbeing ; not to fulfill my family’s expectations of me.

You know, I’m always dreaming that I work at art galleries or that I own one. I try to find a way to enter to the “art industry”, but I find it sooo hard, especially in Greece. Money is a big issue too. Will I be financially able to continue my studies for a master’s, in order to become more specialized on something more art-related? When? Where? All those questions are constantly in my head…

All that brings us to this day…

Today was NOT a good day whatsoever. I had had a anxiety attack for the second time in my life (I have prevented a dozen others tho) for the dumbest reason ever. So, let me explain what happened. I had a 2-hour break from class so me and a friend of mine headed to a hospital close to uni, for my friend to get her test results. I said I was going to wait for her outside and bring some coffee. I entered the coffee shop and made my order while searching for my wallet, which I could not find. Mind you, at this point, that I can’t recall any moment that I had taken my wallet off of my bag. I canceled the order and stepped outside the coffee shop to try and find my wallet. When I was 100% sure that it wasn’t in my bag, my hands started shaking and I began to cry. Nonstop. I called my brother who was at home to ask him if the wallet was there (it was), but even if he assured that it wasn’t stolen or missing, I just couldn’t stop crying. Why? I don’t know. I think it was just an incident that triggered a reaction for the great anxiety and sadness I’ve been feeling lately. The thing os that I cannot find the reasoning behind those feelings. I try to work it out but it’s so difficult😢

This (potential) series of blogs are for me, firstly, to express my feelings in hopes of overcoming my fears and daemons, and then, for all of you struggling with some broke ass student’s problems, like me and for your entertainment of course.

P.s.: I really want to translate some of my posts from Greek to English, but it’s really hard for me to express myself in English when it comes to politics and activist stuff. I’LL TRY MY BEST THO😂

Πολιτική ορθότητα κι ελευθερία έκφρασης: ποια τα όρια;

Με την άνοδο του Τραμπ, αλλά και γενικότερα των ακροδεξιών/ ναζιστικών/ φασιστικών μορφωμάτων σε ολη την Ευρώπη, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για την αναγκαιότητα της πολιτικής ορθότητας στα πλαίσια του δημοσίου διαλόγου.

Πολλά είναι τα ερεθίσματα που με έκαναν να θέλω να κάνω μια τέτοια ανάρτηση: τα τρισάθλια άρθρα του Πιτσιρίκου και του Τάκη Θεοδωρόπουλου απο την Καθημερινή, τα απίστευτα ανέπαφα και σκληρά “φεμινιστικά- αντιρατσιστικά” άρθρα σε guardian, mic., buzzfeed κλπ, καθώς και η όλη φάση με τον PewDiePie, ο οποίος δέχεται τόσο υπερβολικό “κράξιμο” από τα μίντια, για ένα αστείο το οποίο ίσως ήταν κακόγουστο, δεν είχε όμως καμία πρόθεση να προσβάλει την εβραϊκή κοινότητα.

Θα τα πιάσω όμως ένα- ένα:

Το άρθρο του Θεοδωρόπουλου στην Καθημερινή, με τίτλο “η υποκρισία των προοδευτικών”, πραγματεύεται (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται αν ήταν σωστά συντεταγμένο και διατυπωμένο) πώς ο Τραμπ αποτελεί μια ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ ενάντια στο καθεστώς της “υποκριτικής” και παράλογης κατά τον αρθρογράφο ύπαρξης προοδευτικών ηθικών αξιών, όπως οι ΛΟΑΤΚΙ+ διεκδικήσεις, ο φεμινισμός, ο βεγκανισμός κ.ο.κ.. Αρχικά, ο Τραμπ δεν κέρδισε τις εκλογές γιατί τα έβαλε με όλα αυτά τα κινήματα, αλλά γιατί τα έβαλε με αυτό που στα μάτια του κοινού του ήταν το “σύστημα”, δηλαδή την Κλίντον. Η καμπάνια του βασίστηκε κυρίως στην παράνομη μετανάστευση και στα μέιλ της Κλίντον. Επίσης, ο Τραμπ δεν φοβίζει γιατί απλά αυτά που λέει δεν αρέσουν στους προοδευτικούς(όπως υποστηρίζει ο Θεοδωρόπουλος), αλλά γιατί απο την ημέρα της εκλογής του, εχουν αυξηθεί τα εγκλήματα μίσους εναντίον οποιωνδήποτε ομάδων δεν είναι λευκ@, χριστιαν@ και στρέιτ. Και γιατί μόνο και μόνο η ρητορική του, δίνει πάτημα σε εξτρεμιστικές ομάδες να επιβάλλονται σε ο,τι δεν τους μοιάζει. Ο Τραμπ, η Λεπέν, ο Φαρατζ και ο Μιχαλολιακος, δεν φοβίζουν γιατί μιλάνε στη λογική του κόσμου, αλλά γιατί η καθόλα παράλογη σκέψη μιας ανώτερης φυλής, χώρας, φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού είναι πολύ πιο απλοϊκή και τροφοδοτεί το εγώ του ψηφοφόρου καλύτερα από αυτή της αποδοχής και της ύπαρξης ίσων ευκαιριών για όλους κι όλες ανεξάρτητα φυσικών χαρακτηριστικών και προσωπικών επιλογών και προτιμήσεων.

Πηγή: USA Daily

Από την άλλη, διαβάζω κάτι κείμενα- αντιδράσεις στην ποπ κουλτούρα ή reviews σε ταινίες σε “φιλελεύθερα” μίντια που απλά και μόνο για να έχουν περισσότερα κλικ και να περάσουν την πολιτική τους ατζέντα, θα απομονώσουν, για παράδειγμα, δυο σκηνές από μια ταινία, πετώντας εκτός το ολο μήνυμα της και θα την κάνουν να φανεί ο,τι πιο αηδιαστικά μισογυνιστικο και ρατσιστικό υπάρχει. Για παράδειγμα, η “φεμινιστική” κριτική του guardian στα “Νυκτοβια πλάσματα” του Τομ Φορντ. Η αρθρογράφος ισχυριζόταν πως η ταινία είναι ενα σκουπίδι γιατι οικειοποιούσε την βία κατά των γυναικών, γιατί υπάρχουν πολλες βίαιες σκηνές στο φιλμ, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τον ρόλο της Amy Adams που είναι η πρωταγωνίστρια κι αποτελεί μια φιγούρα πέρα για πέρα ρεαλιστικά πλασμένη. Δεν ειναι η κλασική ηρωίδα πετυχημένη κοινωνικά, ευτυχισμένη και πλούσια. Είναι στην κορυφή, δυστυχισμένη κι άυπνη. Οι επιθέσεις και κριτικές τέτοιου επιπεδου, κατά την άποψη μου καθαρά, γίνονται, όχι για να “προστατεύσουν και να υπερασπιστούν” δημόσια τα δικαιώματα των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, αλλά για να διχάσουν και να αποπροσανατολίσουν. Άλλο πράγμα να απαιτούμε την αποδοχή και το να εμπεριέχονται σε κάθε φάση της κοινωνικής, πολιτικής κι επαγγελματικής ζωής, τα άτομα όπως γεννήθηκαν και όπως γουστάρουν να είναι, και άλλο πράγμα να γίνεται viral για το αν ήταν σωστό ο Μαρκ Τζέικομπς να βάλει στα λευκά μοντέλα του περούκα με τζιβες. Και για να προλάβω το “αλλά…” στο αντεπιχείρημα για τον Τζεικομπς και τις μετέπειτα δηλώσεις του, όπως “δεν βλέπω χρώμα”, ναι, έπρεπε να συμπεριλάβει περισσότερα μη- λευκά μοντέλα και σε αυτό πρέπει να εστιάζεται ένα άρθρο εναντίον του. Ναι, κάθε άτομο πρέπει να μπορεί να εκφράζεται οπως θέλει, με τα φυσικά του μαλλιά ή όχι χωρίς να κρίνεται και να περιορίζεται σε κάθε φάση της ζωής το (επαγγελματικά, κοινωνικά, οικονομικά) κι εκεί πρέπει να εστιάζεται η όποια εκστρατεία, όχι στην αστυνόμευση των σωμάτων των άλλων. Και ναι, πρέπει να δίνεται credit έμπνευσης για κάθε είδους μορφή έκφρασης (διότι δεν υπάρχει πρωτοτυπία), αλλά τα κινήματα μας πρέπει να εστιάζονται εκεί, όχι στην κατακραυγή κάθε λευκού που κάνει τζιβες, για παράδειγμα. Διαφορετικά, χάνεται η ουσία, καταντά ένα ατέλειωτο παραλήρημα που δεν εστιάζει το πρόβλημα ευθέως αλλά πλευρικά και δεν πείθει ακόμα και τις παθουσες κοινωνικές ομάδες να γίνουν συνοδοιπόροι στην όποια διεκδίκηση.

Τέλος, θα ηθελα να αναφερθώ στο αστείο που εκανε ο PewDiePie σε ένα βίντεο του, κάτι που του στοίχισε τη συνεργασία του με το στούντιο που δούλευε και τη μη συνέχιση της σειράς του “scare PewDiePie” από το YouTube. Για οσους/ες δεν ξέρετε σε τι αναφέρομαι, θα βάλω τον σύνδεσμο  του βίντεο στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Το γεγονός ότι οι WSJ, Independent, buzzfeed τον διακήρυξαν ως αντί-σημίτη και νέο ναζί, για μια (ίσως κακόγουστη) πλακα που είχε σκοπό να δείξει τι διατίθενται να κάνουν οι άνθρωποι για 5 δολάρια στο ίντερνετ, είναι ανησυχητικό. Μιλάμε για τον top youtuber με πάνω απο 53 εκατομμύρια συνδρομητές, ο οποίος σε αντίθεση με άλλους μεγάλους της κατηγορίας του, όπως η Lilly Singh και η Lisa Koshy, δεν έχει πάρει ποτέ πολιτική θέση, δεν βγάζει βίντεο με τον Ομπάμα και τον Μπιλ Γκέιτς και αυτό είναι που τον κάνει αγαπητό. Το ότι χρησιμοποιεί τη δύναμη που έχει στην πλατφόρμα για να είναι διασκεδαστικός και να μιλάει για τις αδυναμίες της και τον τρόπο που του συμπεριφέρονται τα άλλα μίντια. Και αυτό εξοργίζει τους κολοσσούς αυτούς που δεν μπορούν να περάσουν την ατζέντα τους μέσω του καναλιού του. Χρησιμοποίησαν ένα ευαίσθητο θέμα, όπως αυτό του αντισημιτισμού για να καταστρέψουν την φήμη ενός ανθρώπου. Μιλάμε για τις ίδιες εκδοτικές/τηλεοπτικές εταιρίες που δίνουν καθημερινά πάτημα και χώρο σε άτομα όπως ο Milo Yiannopoulos και άλλες νέο ναζιστικές περσόνες, που πλέον έχουμε βαφτίσει “ακροδεξιούς”, να ασκούν ρητορική μίσους, στο όνομα της “ελευθερίας της έκφρασης”.

Συνεπώς, η αίσθηση που δημιουργείται ειναι πως κάτι αντικειμενικά σωστό, και με αυτό εννοώ να φέρει δικαιοσύνη σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, όπως η πολιτική ορθότητα στα πλαίσια της δημόσιας ζωής, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο φανατισμού, αποπροσανατολισμού και προώθησης συμφερόντων είτε με την άρνηση της, είτε με την εμμονή σε αυτή και την αστυνόμευση ατόμων και ιδεών. Και αυτή η κακή χρήση ή απάρνηση της είναι που δημιουργεί τα προβλήματα, όχι σε αυτούς που τροφοδοτούν τις όποιες συμπεριφορές, αλλά σε αυτούς που τρέφονται από αυτές.

***PewDiePie video apology: https://youtu.be/lwk1DogcPmU